ترانه های فلکلر خراسانی
شعر فلکلر از ابراهیم شکورزاده
شب مهتابِ مهتابُم نیامد
نشستُم تا سحر خوابُم نیامد
نشستُم تا سحر قلیو کشیدُم
که یار هر شُوم امشو نیامد
قلیو = قلیان
...............................................................................................
عزیزجان از تو دور افتاده یُم مو
کنار آب شور افتاده یُم مو
کنار آب شور و سایه ی بید
هنوز از نازنینُم دارُم اُمید
.........................................................................................
نمک بر معدن فلفل مزن یار
سخن بر پیش هر جاهل مزن یار
اگر خواهی نصیب همدگر شیم
نوکل بر خدا کن دل مزن یار
............................................................................
قسم خوردی قسم کورت کُنه یار
قسم بیمار و رنجورت کُنه یار
قسم خوردی که مو امشو می آیُم
الهی زنده در گورت کُنه یار
...............................................................................
سرت گردُم که سر سر می کنی یار
مثال بره ور ور می کنی یار
مثال بره تازه رگاهی
دمادم یاد مادر می کنی یار
رگاهی = بره ایکه تازه از شیر گرفته اند و از مادر جدا کرده اند
.......................................................................................
به مشهد رفته ای گیوه به پایت
به مشهد رفته ای جونُم فدایت
به مشهد رفته ای ورگرد سلامت
قلندر وار می گردم برایت
.................................................................................
سر کوه ها نشینُم همچو فرهاد
بسازُم شانه ای از چوب شمشاد
بسازُم شانه ای پیشت فرستُم
کشی بر زلف هات مور کنی یاد
.............................................................................
چرا ویلان و سرگردانی ای دل
همیشه مایل خوبانی ای دل
مرا بر خانه ی خوبان تو بسیار
که آخر در بلا می مانی ای دل
.....................................................................................
خوشا روزی که با هم می نِشستِم
قلم در دست ور کاغذ می نِوشتِم
قلم بشکست و کاغذ در هوا شد
مگر خط جدایی می نِوِشتِم
گرد آورنده : محمدرضا اعظمی بافرانی