صدا کردی به قربون صدایت                                  بِبُرُم چادری تا پوشت پایت

بِبُرُم چادری کوتاه نباشه                                      که نامحرم نبینه ساق پایت

پوشت = پشت

                 ---------------------------------------------------------------

دو چش دارم یکی در زیر پایت                                 چه می خواهی بیارم از برایت

همی خونی که در دل کرده ای یار                            همی گرده حنای دست و پایت

گرده = می گردد

چش = چشم

                ------------------------------------------------------------------

فلک داد و فلک داد و فلک داد                                   فلک از خُوردگی غم را بمو داد

موره بردن به مکتبخانه یار                                          معلم آمدو درس غمم داد

خُوردگی = بچگی

                  -----------------------------------------------------------------

لب بوم آمدی ای سرو آزاد                                        کنار چادرت را می زنه باد

بر روی تو ره هیچکس ندیده                                        بجز او مادری که شیر میداد

                -------------------------------------------------------------------

درازی دو زلفانت مرا کوشت                                         سیاهی دو چشمانت مرا کوشت

همی وعده دهی امروز و فردا                                همی امروز و فردایت مرا کوشت

کوشت = کشت

                 ----------------------------------------------------------------

به قربون گلوی پر یراقت                                                بیا بنشی که مردُم در فراغت

اگر روزی تو را صد بار بینم                                               زِ مرغای هوا گیرُم سراغت

بنشی = بنشین

مُردُم = از بین رفتم

               -------------------------------------------------------------------

زنم چهچه بگردم دور باغت                                               زنم زانو نشینم در اتاقت

زنم زانو به زانوی بزرگان                                                    ببوسم حلقه ی دور لبانت